Otitis, een complicatie van verkoudheden

 

Otitis: Definitie

Het oor wordt meestal ingedeeld in drie delen:
Prévenir l'otite chez l'enfant avec Physiomer

  • Het uitwendige oor, dat bestaat uit de oorschelp en de uitwendige gehoorgang. Het wordt inwendig begrensd door het trommelvlies.
  • Het middenoor: drie kleine botjes die de geluidstrillingen overbrengen en versterken. Ze zitten in een soort kamer die dienstdoet als klankbord. Het middenoor staat via de buis van Eustachius in verbinding met de neusholten.
  • Het inwendige oor, met het slakkenhuis, het gehoororgaan, en het vestibulaire systeem, ons evenwichtsorgaan.
Wat we otitis of oorontsteking noemen, is eigenlijk acute middenoorontsteking (otitis media), d.w.z. een lokale ontsteking van het middenoor. De verbinding daarvan met de neusholten via de buis van Eustachius is essentieel voor de aanpassing van de druk in het middenoor. Maar door die verbinding is het middenoor gevoeliger voor infecties: na een verkoudheid of een keelinfectie kan de ontsteking zich uitbreiden naar het middenoor en de symptomen van middenoorontsteking veroorzaken.

 

Prevalentie en diagnose.

In theorie kan otitis iedereen treffen, maar het is toch voornamelijk een kinderziekte: voor de leeftijd van 3 jaar zal naar schatting 85 % van de kinderen ten minste één oorontsteking hebben gehad [1]. Hoewel dat aantal de voorbije jaren licht daalt, is otitis, samen met rinofaryngitis, nog steeds de meest voorkomende ziekte bij kinderen jonger dan 6 jaar. Verschillende factoren verklaren de verhoogde gevoeligheid van kinderen voor oorontsteking:

  • Hun immuunsysteem is nog niet volledig ontwikkeld en nog niet in staat om bacteriën en virussen te bestrijden. Ze zijn dus kwetsbaarder voor verkoudheden, keelpijn en andere infecties, die de kans op otitis verhogen.
  • De buis van Eustachius, die het middenoor verbindt met de neusholten en de keel, is korter en doorlaatbaarder dan bij volwassenen. De pathogene kiemen verspreiden zich dus gemakkelijker naar het middenoor (2).
  • De vegetaties, die omvangrijker zijn bij kinderen, zijn vaak geïnfecteerd en vormen een andere bron van besmetting van het middenoor. Door hun aanzienlijke volume kunnen ze ook druk uitoefenen op de buis van Eustachius en ze gedeeltelijk afsluiten. De onzuiverheden in het middenoor worden slecht afgevoerd en kunnen een infectie veroorzaken (3).
Kinderen die naar de kinderopvang gaan, lopen een hoger risico op besmetting met pathogene organismen die otitis veroorzaken (3).
Verschillende studies hebben ook aangetoond dat andere factoren, zoals passief roken of geen borstvoeding krijgen, het risico op otitis bij kinderen verhogen (3, 4).

Koorts en oorpijn zijn de voornaamste symptomen van otitis. Bij kinderen die nog niet kunnen praten, kunnen andere tekens wijzen op oorpijn: het kind grijpt vaak naar zijn oor, is knorrig, huilt vaak, eet niet zoals normaal en slaapt slecht. Een onderzoek van de gehoorgang door uw arts kan de diagnose otitis bevestigen.
De verwikkelingen van otitis zijn voornamelijk te wijten aan de verspreiding van de infectie naar de botten onder het oor, of naar het hersenvlies. Gelukkig zijn ze heel zeldzaam.


Gebruikelijke behandelingen en beperkingen.

De grote meerderheid van de oorontstekingen geneest vanzelf en volledig na één tot twee weken. In Frankrijk hebben specialisten op vraag van het Nationaal Agentschap voor de Veiligheid van Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (Agence nationale de sécurité du médicament et des produits de santé, ANSM) aanbevelingen gepubliceerd voor de behandeling van otitis (5).
Op doktersadvies kunnen kinderen jonger dan twee jaar met otitis een behandeling met antibiotica krijgen (vooral amoxicilline) gedurende 8 tot 10 dagen. Met die maatregel kan het risico op verwikkelingen bij heel jonge en dus bijzonder kwetsbare kinderen worden vermeden.
Bij kinderen ouder dan twee jaar zal de arts een antibioticabehandeling enkel overwegen als de oorontsteking bijzonder pijnlijk is. Als de symptomen verergeren of niet afnemen na 48 tot 72 uur, kan de arts beslissen om een behandeling met antibiotica op te starten.
In alle gevallen zal de arts om de pijn en de koorts van uw kind te verminderen vaak paracetamol of pijnstillers op basis van ibuprofen of codeïne voorschrijven.
 
 

PHYSIOMER en otitis.

Sinds de ontdekking van antibiotica worden ze op grote schaal voorgeschreven voor allerhande infecties. Maar ze zijn alleen doeltreffend tegen bacteriën en volstrekt niet tegen virussen. Het gebruik ervan op grote schaal – dat soms niet gerechtvaardigd is – ligt aan de basis van de opkomst van resistente bacteriën. En dat is een reëel probleem voor de volksgezondheid omdat deze bacteriën niet langer gevoelig zijn voor middelen die normaal volstaan om ze uit te roeien. Zonder behandeling om deze bacteriën te remmen, zullen ze zich bij infecties blijven vermenigvuldigen en nog meer schade aanrichten. De gezondheidsautoriteiten zijn zich daarvan bewust en pleiten voor een absoluut minimaal gebruik van antibiotica om de verschijning van nieuwe, resistente bacteriën te vertragen. Daarom heeft het ANSM in 2011 het nationale noodplan met betrekking tot antibiotica gelanceerd.
Eén van de manieren om het gebruik van antibiotica te beperken, is de invoering van doeltreffende preventieve maatregelen. PHYSIOMER gebruiken voor neushygiëne past perfect in dat initiatief.

Bij gebruik voor dagelijkse neushygiëne verhoogt PHYSIOMER Soft Spray de mucociliaire klaring. Het maakt het ook mogelijk om het contact van bacteriën en virussen met het neusslijmvlies te verminderen en voorkomt dus het risico op infectie en contaminatie van het oor. Bij kinderen ouder dan zes jaar kan het gebruik ervan worden aangevuld met PHYSIOMER Eucalyptus, dat antimicrobiële eigenschappen heeft.

PHYSIOMER Soft Spray is getest bij 390 kinderen (7). Dagelijks gebruik maakt het mogelijk om:

  • verkoudheid te voorkomen (door de incidentie van verkoudheid te halveren bij kinderen die PHYSIOMER gebruiken, vergeleken met die kinderen die het niet gebruiken);
  • NKO-verwikkelingen, waaronder otitis te voorkomen (75 % minder complicaties bij kinderen die PHYSIOMER gebruiken dan bij kinderen die het niet gebruiken);
  • het gebruik van geneesmiddelen zoals antibiotica te verminderen met meer dan 70 %.

Dagelijks PHYSIOMER gebruiken voor de neushygiëne van uw kind, is uw kind meer bescherming bieden tegen virussen en bacteriën die infecties en oorontsteking veroorzaken.




Bibliografie
1. http://www.passeportsante.net/fr/Maux/Problemes/Fiche.aspx?doc=otite_moy... [consulté le 18 juillet 2013].    
2. Zielhuis GA, Rach GH, van den Broek P. Predisposing factors for otitis media with effusion in young children. Adv Otorhinolaryngol 1988,40:65-69.
3. Lubianca Neto JF, Hemb L, Silva DB. Systematic literature review of modifiable risk factors for recurrent acute otitis media in childhood. J Pediatr (Rio J) 2006,82:87-96.
4. Lieberthal AS, Carroll AE, Chonmaitree T, Ganiats TG, Hoberman A, Jackson MA, et al. The diagnosis and management of acute otitis media. Pediatrics 2013,131:e964-999.
5. Cohen R, Azria R, Barry B, Bingen E, Cavallo J-D, Chidiac C, et al. Antibiothérapie par voie générale en pratique courante dans les infections respiratoires hautes de l'adulte et l'enfant. In: SPILF - SFP - GPIP; 2011.
6. Afssaps. Rapport Afssaps 2011 sur les consommations d'antibiotiques. In; 2011.
7. Slapak I, Skoupa J, Strnad P, Hornik P. Efficacy of isotonic nasal wash (seawater) in the treatment and prevention of rhinitis in children. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 2008,134:67-74.